آدم گاهی یه کارایی میکنه که تا آخر عمر بایاد تاوانشو پس بده
هر وقتم که میخوای بهش فکر کنی نمیتونی مثل سرطان ازش فراری
مثل جن وبسم الله آخه  سخت آزارت میده میخوردت
تحلیل میری بی جون میشی
آروم میشی.ديگه جفتک نمي اندازی
بعضي وقتا خاطره ها بد جوري آدمو اذيت مي کنه.کاش دل آدم از ياد آوري اونها نمي گرفت
وقتي يک چيزي که در واقع متعلق به گذشته است در زندگي امروز تو باقي مي ماند
 درست مثل مرده اي که نگذاري به خاکش بسپارند متعفن خواهد شد ....
به خاک اعتماد کن و به فراموشي
ولی شاید فراموشی بهترین و آخرین راه نباشه اخه من ازش بدم میاد
گاهی اسم خودمم فراموش میکنم
چرا اينقدر دارم چرت و پرت مي گم؟نمي دونم
خستم خیلی خسته ،شدیدا به یه مرخصی نیاز دارم یه مرخصی طولانی
ولی هرچی باشه این نیز بگذرد ...